Petersblog

Maandelijks een blog over nieuws

Wetenschap is hoop

“Wetenschap is hoop.” Soms schiet er zomaar een gedachte bij je binnen. Deze kwam bij me op toen ik afgelopen woensdag bij een evenement de vraag kreeg over mijn leven als donororgaan drager. “Wat heeft er voor gezorgd dat jij hier staat?” was de vraag en de antwoorden waaruit ik kon kiezen waren; “De wetenschap of een wonder.” Met een beetje politiek gevoel reageerde ik met; “Voor mij is de wetenschap het wonder.” Ik was in de aanwezigheid van wetenschappers, dus die reactie viel best goed.

Hoop is het vuur van de wetenschap

Toch voelt mijn leven ook als een wonder in meer abstracte zin. Natuurlijk was er heel veel wetenschap aan mijn overleven te pas gekomen. Maar gezien de weg en de kansberekening waar ik langsgekomen ben was het behoorlijk onwaarschijnlijk dat het gelukt is. En dat maakt zo’n goed verloop al gauw een wonder. En zo voelt het ook. Maar datzelfde verwonderde gevoel had ik ook toen bij dat evenement een wetenschapper uitlegde wat hij in dertig jaar had bereikt met onderzoek. Hetzelfde schijnbaar onmogelijke resultaat als je dat dertig jaar eerder zou hebben voorspeld.
Lees verder

Wat te doen met een Miljoen

Wat zou ik met een miljoen doen? Kent u die vraag? Of met nog veel meer miljoenen, want ook ik speel af en toe eens mee met een loterij. Vanavond is er weer een trekking. Wat nu als ik die zou winnen? Hoe zou ik dan reageren? Hoe zou u reageren, denkt u? Ik weet het namelijk niet. De eerste reactie die bij mij nu opkomt is; dat ik niet zou weten wat ik ermee moet. Dan moet je niet meespelen, zegt u? Nou ja, waarom niet eigenlijk? Weet u het dan zo precies?

Wat als je een paar miljoen kon besteden?

Ok, als u geldproblemen heeft dan is dat miljoen natuurlijk wel een oplossing. Maar ja, die heb ik niet. Of ik dan geen wensen heb? Jazeker, die heb ik wel. Maar veel daarvan kun je niet met geld kopen. En de wensen die ik dan wel heb die kosten ook bij elkaar opgeteld geen miljoen. Laat staan vijftien miljoen, want dat is de prijs die er vanavond te winnen staat. Natuurlijk kan ik daarmee mijn bucketlist in een klap afstrepen, maar dan is de lol er wel gelijk vanaf. Een grote wens dan…?
Lees verder

Politiek is een spel

Ik hou van de politiek, ik geef het toe. Dat lijkt in deze dagen misschien een rare bekentenis. Want de politiek, speciaal de traditionele, zou helemaal passé zijn. Ze zou niet meer weten hoe het volk aan te spreken en dus zou datzelfde volk een andere politiek willen. Mocht je dat niet begrijpen dan word je direct onder de oude politiek geschaard. Maar ja, hier is mijn tweede bekentenis; ik begrijp het niet. En ik vrees dat ik toch niet zo eenvoudig onder de oude politiek te scharen ben.

Politiek is en blijft een spel

Hoezo niet, zult u misschien zeggen? Je houdt toch van de politiek. Jazeker, maar dan is het wel handig als ik uitleg welke politiek. Het woord heeft namelijk meerdere betekenissen. Het kan zowel een verwijzing zijn naar het politieke beleid of naar het proces waarmee de politieke partijen besluiten nemen. Maar het kan ook verwijzen naar het politieke spel. En laat ik eerlijk zijn, als u boos bent op de politiek en u bedoelt daarmee het beleid, dan ben ik het met u eens. Dat kan veel beter. Maar…

Lees verder

Hoop houden

Ik word wakker met hoop, pak mijn telefoon en zoek een nieuwswebsite op. Maar dan blijkt Amerika toch te hebben gekozen voor angst. De wereld die ik sinds mijn  jeugd kende blijkt te zijn ingestort. Geboren in de jaren zestig had ik Nederland zien groeien, de ergste schade van de Grote Oorlog was net opgeruimd. In mijn geboortejaar was Amerika het land van ongekende hoop. Het land van de jonge president John F Kennedy. Het land waar niets onmogelijk leek, dat zijn optimisme exporteerde naar de hele wereld. Ja, zelfs naar de maan wilde en kon gaan.

Eind van het land van hoopHet was het land dat ons had bevrijd van de ergste vorm van dictatuur en haat. Haar jongens waren nog geen twintig jaar eerder uit dat verre land gekomen voor ons. En heel mijn leven was er de geruststellende gedachte dat het land van vrijheid en hoop er ook voor ons was. Onder haar leiding rekende Europa af met nationalisme en leerde het samenwerken. Toen Nederland tot Europa toetrad, sterker nog haar zelf hielp oprichten, deed zij dat met meer dan 85 procent steun. En alles wat uit Amerika kwam straalde die hoop en kracht uit. En nu vijftig jaar later…

Lees verder

Woorden die jeuk geven

Over woorden die jeuk geven

Een heerlijk boek voor op kantoor

Zo af en toe krijg je een boek in handen dat je in een keer uitleest. Vandaag was weer zo’n dag. Ik ga hem van harte aanbevelen. Zeker als u een baan heeft op een groot kantoor. En mocht u ambtenaar zijn dan is dit volgens mij gewoon verplicht leesvoer. Het boekje heet “Uitrollen is het nieuwe Doorpakken” van Japke Bouma. Het gaat over “jeukwoorden” en dat is een hele mooie omschrijving voor de kantoortaal waar het boekje over gaat.

U weet dat jeuk vaak erger is dan pijn. Vooral als het op een plekje zit waar je niet kunt krabben. En op een moment dat je ook niet kunt proberen er wel bij te komen. U weet wel, als je in een vergadering zit met je baas en het begint tussen je schouders.

Je hebt wel een verlengkrabbertje in je tas, maar dat kan nu even niet. Je schuurt wat tegen de rugleuning en dan stopt je baas even zijn monoloog. Hij kijkt je vragend aan en je schrikt. Dan buig je je hoofd een beetje en schudt voorzichtig ‘nee’. MAAR het blijft wel jeuken….
Lees verder

Verwarring in deze week

Ik vond het een week van verwarring. Het zal u, vanwege mijn levensverhaal, niet verbazen dat ik over de nieuwe donorwet schrijf. Het zal u ook niet verbazen dat ik blij was met het aannemen ervan. De wet gaat voor duidelijkheid zorgen in de keuze die mensen willen, en nu moeten maken. En die duidelijkheid is ongelooflijk nodig. Natuurlijk hoop ik daarmee ook op meer donoren. Ik gun namelijk ieder mens de tweede kans die ik heb gekregen. Ik gun ook ieder mens die de pech heeft te overlijden de eeuwige dankbaarheid die een donorschap betekent.

Verwarring over een wet

Over een week waarin ik het niet meer begreep

Maar deze blog is geen pleidooi om donor te worden, ik kan slechts elk mens wijsheid wensen in zij of haar keuze. Mijn verwarring komt voort uit de reacties op de wet. Ik schrok van de heftigheid van de tegenstanders en de soms, voor mij, onlogische redeneringen erachter. Nu ga ik hier ook niet beweren dat onlogica verboden moet zijn of dat je daarom niet anders mag stemmen.  En toch ….
Lees verder

Wat kost Europa?

Het staat op de bucketlist achter in mijn boek; het bezoeken van de grote slagvelden in Noordwest Europa. Afgelopen week heb ik deze wens ingevuld en het was een bijzondere ervaring. Ik wilde dit al sinds mijn jeugd doen, ik heb een enorme interesse in wat daar is gebeurd. In eerst instantie vanwege de tactiek en strategie. Later, na het lezen van veel boeken, ook vanwege de bijzondere verhalen die erom heen hangen.

battle-tour-day-3-054Het was mij duidelijk dat op zulke plaatsen het slechtste en het mooiste in mensen omhoog kan komen. Dat is geen reden om zulke plaatsen vaker te laten ontstaan, maar wel om ze te bezoeken. Als militair kan ik heel goed uitleggen dat je geen oorlog moet willen voeren. Ik weet echter ook dat er soms geen andere keuze is. Om een oorlog te voeren zijn er nu eenmaal twee nodig die het niet willen.

Een verslag van mijn reis kunt u op mijn website vinden, hij overtrof mijn verwachtingen. Ik had me goed voorbereid om mijn reisgenoot goed te kunnen informeren. Ik kende het verloop van de veldslagen in detail. Ik kende ook de vele kleine verhalen die het mogelijk maken om te begrijpen wat er is gebeurd. En soms zelfs een beetje te voelen wat het moet zijn geweest om er te zijn. En ik kende het grote verhaal erachter…..

Lees verder

Verwachtingen,..zucht..

Verwachtingen zijn de bron van alle teleurstellingen. Een collega gaf me ooit deze heerlijke oneliner en ik moet er nog vaak aan denken. Zo ook weer deze week toen ik de reacties las van mensen, op websites en in kranten, over de prestaties van onze sporters in Rio. Nu kan ik me best wat sippe reacties voorstellen als atleten er zo dicht bij zijn en het dan net niet halen. Of als een ploeg de ene wedstrijd prachtig speelt en dan de volgende net verliest.

Verwachtingen van de bankMaar zo is de sport nu eenmaal. Voor elke winnaar zijn er velen die dat niet zijn geworden. We noemen dat dan de ‘verliezers’. Een vreemd begrip eigenlijk als je de complete wereldbevolking, minus éen of een paar, achter je laat in een finale. Alleen al het simpele feit dat je een Olympische Spelen hebt gehaald is al een overwinning. Dus waar komt die collectieve teleurstelling dan vandaan..?
Lees verder

Gewoon, hoezo gewoon?

Gezellig, gewoon, chocoladehagel, bord op schoot of Sinterklaas. Als u dit hoort dan denk ik, en u waarschijnlijk ook, vanzelf aan Nederland. Er zijn zo van die zaken die de aard van een land kunnen vangen. Het meest bijzondere Nederlandse begrip vind ik echter het woordje ‘gewoon’. Niets beschrijft mijn gevoel over ons land meer dan dit woord. Het is volgens mij wat wij willen zijn, zelfs als we het even niet meer zijn.

Een Nederlander die gewoon zichzelf is?U snapt vast wat ik bedoel, bij de Elfstedentocht, bij carnaval, Koningsdag of als Oranje succes heeft. Of nu op dit moment als we ‘gewone’ jongens en meisjes op de Olympische Spelen het meest uitzonderlijke laten proberen. En als men daarna in het Holland House ‘gewoon’ uit zijn plaat gaat. Voor de rest van de wereld is daar niks gewoons aan. En toch is er iets ongewoons met dit begrip…
Lees verder

Liever dromen

Het was onrealistisch dromen. Ze werd er om uitgelachen en de media verzamelden direct tegenstanders en onheilsprofeten om het idee de grond in te boren. Maar ik kreeg een goed gevoel van haar suggestie. Zeker in een periode met alleen maar onheilstijdingen en vreemd gedrag. Ik vond het verkwikkend goed nieuws. Welk nieuws, vraagt u zich misschien af. Ik bedoel minister Schippers die het idee om Olympische Spelen te organiseren in Nederland weer op tafel bracht. Een prima idee, dacht ik en het liefst in 2028. En niet alleen omdat ik het nu eenmaal op mijn bucketlist heb gezet.

Liever dromen dan klagenHelaas daar was onze mediacultuur weer, inclusief de somberaars en de mopperkonten. Het kan niet, we zijn toch te klein, het wordt te duur, dat gaat ten koste van de pensioenen, het is te gevaarlijk. In mijn oren klonk dat als zeuren, mopperen en vooral niet een poging doen om weer eens iets positiefs op te pakken. Heeft de meerderheid gelijk? Ik denk van niet, ik geef u vijf redenen….
Lees verder

« Oudere berichten

© 2017 Petersblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑